تأثیر فعالیت‌های شهرسازی و مسکن بر ایجاد انگیزۀ امیدواری

تأثیر فعالیت‌های شهرسازی و مسکن برایجاد انگیزۀ امیدواری

نویسنده: احمدعلی راشد*

مقدمه

انسان موجود است  فعال که دایما چه به صورت فردی و چه به صورت جمعی در جهت رسیدن به  هدف های تعین شده خود در حرکت است. اما برخی فعالیت ها در نوع خود گاهی از مؤثریت خاص برخوردار می شودکه شعاع  وجودی آن نه تنها  امید رسیدن به هدف را ازدیاد می بخشد بلکه فراتر از آن مو ضوعات مهم دیگر را   نیز شامل می گردد. وزارت شهر سازی و مسکن بامدیران کاریزما ی خود دایما در تلاش تولید مسکن معیاری انبوه و توسعه شهر ها بوده  که در پرتو این تلاش، رفاه وآرامش مردم را  نیز از اهداف بزرک خود دانسته و رسیدن به آن را میسر می داند. براین اساس فعالیت های وزارت شهر سازی و مسکن هم رسیدن به هدف یاد شده را در چوکات قانون در برداشته و هم بر ایجاد انگیزه های امید واری برای مردم افغانستان در شرایط حساس مفید و مثمر واقع گردیده است.

نوشته حاضر بر آن است که بررسی نماید  فعالیت ‌های وزارت شهرسازی و مسکن، به ‌خصوص مقام رهبری آن چه تأثیری بر روی اوضاع  جاری کشور گذاشته وخلق ایجاد انگیزه های  امید واری نموده است.  پرسش این است که مردم چرا گاها نا امید می شوند؟ نا امیدی چه پیامد دارد؟ شاید دلیل آن  حالت نابسامان یک کشور با شد، یا بیکاری و فقر در یک جامعه. علت اصلی بیکاری و عامل عمدۀ فقر چه می‌باشد؟   و سوالات عدیده دیگر در رابطه به این موضوع که از ما پاسخ و راه حل معقول می طلبد،  سعی بعمل می آید تا پاسخ این پرسش هارا جستجو نموده و راه حل آن را تا حد ممکن ارایه و با خواننده گان عزیز شریک سازیم.

نقش امید در زندگی

امید داشتن، مهم ترین انگیزه در زندگی انسان است. اگر انسان از زمان مرگ خویش آگاه می بود به کاری دست نمی زد. اگر می دانست چند سال دیگر می میرد، جفتی برنمی گزید و کاری را آغاز نمی کرد و تنها به امور و مسایل روزانه خویش بسنده می کرد. ناآگاهی از زمان مرگ و امید به زندگی است که وی را وامی دارد تا درس بخواند، کاری بزرگ را آغاز کند و یا ازدواج نماید و خانه و خانواده تشکیل دهد(  عابدی، نیما، نشریه امید: 1390).

امید در زندگی انسان از نقش بسیار مهم برخور داربوده و بعنوان نیروی محرک دایما سبب تلاش وفعالیت مستمر او گردیده است. برعکس ناامیدی و یأس، سبب رکود، رخوت سستی و کسالت وی گردیده مانع بزرک بر سر راه تلاش وی برای بهبودی زندگی می گردد.  به نظر می رسد بستر امید را امنیت تشکیل داده هر چه این بستر مساعد و میسر باشد به همان اندازه  امید و امید واری  پرورش یافته و تلاش برای بهبودی زندگیبیشتر می گردد ( محمدی، امیر، روز نامه کیهان: 1387) .     

تجربه نشان داده  اولین ضرورت حیات افراد یک جامعه بعد از آب و غذا و هوایی که تنفس می‌نماید، امنیت جانی و مالی آن جامعه است. امنیت، در زندگی هر موجود زنده اعم از انسان و حیوان و حتی نبات و درکل موجودات طبیعی از اهمیت بالایی برخوردار بوده و نیاز جدی در ادامة زندگی شان محسوب می گردد.  بر اساس این نیاز مندی، امنیت، آرامش روحی و روانی را برای تک، تک افراد جامعه ببار آورده ثبات را تحکیم می‌نماید. امنیت زمینۀ رشد فعالیت ‌های اقتصادی و اجتماعی را به وجود می آورد. در این صورت؛ امنیت، ضریب امید به زندگی را بالا برده و اکثراَ برای مردم انگیزه خلق می نماید، این انگیزه است که انسان را به تلاش و فعالیت وا دار ساخته و به آینده امید وار می سازد. بنا بر این امنیت بستر ساز امید و خلق انگیزه  برایند امید را می طلبد که از افزایش این نعمت، تلاش های انسان را برای بهبود زندگی اش  بیشتر ساخته  و عرصه ی جولان  بر نا امیدی ها را تنگ تر و محدود تر خواهد گردانید(همان).

تأ ثیرامنیت در جلب سرمایه گذاری

امنیت یکی از فاکتور های اساسی در رشد و بالندگی اقتصادی هر جامعه و کشور محسوب می شود.  هر گاه به گونه گذرا به کشورهای مترقی و پیشرفته جهان نظر افگنده شود، ملاحظه می گردد که امنیت و ثبات به سببی از اسباب در آن کشور ها سامان یافته و تامین گردیده است.  درین زمینه  ملت های شان سهم خویش را در هر برهه ای از زمان در راه نهادینه شدن امنیت به وجه نیکو بسر رسانده اند. اغلب اختراعات و پیشرفت های که در بخش های علمی، اقتصادی و اجتماعی نصیب ابنای بشر گردیده، همه از برکت تعمیم صلح و ثبات اقتصادی بوده است (میر، محمد صادق، نقش امنیت در رشد اقتصادی، 1393 : 1).

بنا بر اعتقاد برخی از دانشمندان ازجمله آدام اسمت ؛  امنیت ملی از جمله مصالح عالی است که  حفظ آن بهتر وبالاتراز حفظ ثروت و دارایی است( Dunn&Mtti’2000: P 172). بعد از روی کار آمدن حکومت موقت و منتخب تا حدودی امنیت در کشور افغانستان روی آورده و کار و کسب رونق یافته، همگی مصروف برنامۀ زندگی خود بودند، همه‌جا کار و همگی مصروف و سرگرم وظیفة خود بودند، بسیاری مردم روستا در دهات و قصبات و درمنطقه خود  مشغول یک وظیفه  و ازآن طریق زندگی شان را به شکل از اشکال به پیش می بردند، تعداد بسیار اندک از خانواده ها بودند که از رنج بیکاری دست به کوچ شده خانه وکاشانه شان را به مقصد شهر ها ترک می کردند، وضعیت در شهر  ها طور بود که مردم  هر چه وارد شهر می‌شدند، کمتر بیکار می‌ماندند و اکثراً مصروف کار بودند وآرامش خاطر داشتند، چون امنیت نسبی حاکم بود، سرمایه ‌داران ملی و بین‌المللی نیز داخل کشور شده در بخش‌های مختلف سرمایه‌گذاری نمودند، آگاهان امور دلیل عمده بر وجود امنیت وجلب سرمایه گذاری را همان امنیت نسبی دانسته اند.  سرمایه وقتی وارد جامعه شد و به رگ‌ های اجتماع تزریق گردید، مردم  امیدتازه ‌تر پیداکرده  از حالت کسالت، فقر و بیکاری  فاصله گرفته و به‌سوی رشد اقتصاد و توسعۀ نسبی گام برداشتند( سعادت مهر، مسعود،پژوهش های رشد و توسعه اقتصادی، 1390 : ص1).

درچنین اوضاع  و احوال،  سیاست‌ مداران، سیاست نسبتاً معتدل را پیشه کرده ومردم  زمینه‌های تحکیم دموکراسی نوپا را مساعد می‌ساختند. دولت وملت از ترویج دموکراسی بر خود می‌بالیدند. شرکت بی‌دریغ مردم در انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی و ولسی جرگه، نمونه بارزی از ترویج و تحکیم دموکراسی محسوب می‌شد ؛ جامعه،  عرصه‌های دولت ملت شدن را تجربه می‌ کردند. مردم به سیاست‌ مداران خود اعتماد داشتند، سیاست‌ مداران از ملت و مردم خود، تقدیر و تمجید می ‌نمودند، همه‌ جا امید بود و امیدواری.

 اما دیری نگذشت، این روند دچار مشکل شده و به سردی گراید تا جایی که امنیت دچار سکته‌گی شده و آرامش برهم خورد، ابتدا در نقاط دوردست یگان اختطاف و انتحار صورت می‌گرفت اما آهسته، آهسته این انتحار و اختطاف از ولایات  رو به پایتخت نموده، شهر کابل را مورد تهدید های مستقیم خود قرار داد. این وضعیت به‌ زودی روی اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی حتی امنیتی، تأثیر گذاشته و به وخامت آن افزود.

فقدان امنیت و تأثیرآن بالای اقتصاد و جامعه

فقدان امنیت، برای فعالیت اقتصادی، از مفهوم ریسک و عدم اطمینان مجزا است. در شرایط ریسک، فعالان اقتصادی با دو احتمال در حرکت اقتصادی خود روبرو هستند؛ که یکی سود بیشتر و دیگری سود کمتر خواهد داشت. در فضای عدم اطمینان، فعال اقتصادی با بیش از دو گزینه روبروست؛ که هیچ‌کدام از گزینه‌های احتمال موفقیت و شکست در آنها مشخص نیست؛ اما در شرایط ناامنی، اوضاع پیچیده‌تر از دو حالت قبلی است. چراکه در این حالت، دولت‌ها در ایجاد کالای عمومی امنیت ناتوان هستند و چشم‌انداز هر فعالیت اقتصادی، تقریبا هیچ سودی را احتمال نمی‌دهد. در این وضعیت، فعالان اقتصادی به مفهوم‌هایی از قبیل خروج سرمایه از کشور و فرار مغزها می‌اندیشند و هر فعال اقتصادی سعی خواهد کرد که سرمایه و کار خود را به مکان‌های امنی منتقل نماید و با تبدیل دارایی‌های خود به پول نقد و دارایی خارجی، هرگونه اثرات ناامنی را به حداقل برساند(جمع نویسندگان، امنیت و تبیین نا امنی اقتصادی، 1387: صص14-15).

 موضوع امنیت و نگرانی‌های مردم بالای یکدیگر تأثیرات مستقیم داشته تا جایی که در بین مردم، بعد از خروج نیروهای ناتو و به‌خصوص سال 2014، این نگرانی‌ها به اوج خود رسید. انتحار و انفجار حتی دروازه‌های ریاست جمهوری و وزارت دفاع ملی و امنیت ملی را دق‌الباب نموده  رخنه کرد. دگر هیچ امیدی برای مردم باقی نبود، فقط یک راه برای مردم باقی بود و آن این‌که: همگی آرزو داشتند  زود تر عمر حکومت بر سر اقتدار به پایان رسیده و یک انتخابات عمومی برگزارشود تا همگی به‌پای صندوق‌های رأی رفته و فرد موردنظر خود را انتخاب و با مدیریت کارآمد آن مدیر، بر اوضاع مسلط شوند. ولی با تأسف که همه‌چیز برخلاف انتظار، سر از آب درآورده و وارونه جلوه کرد.  به‌ عوض یک حکومت مقتدر، یک حکومت نسبتاَ ضعیف  به میان آمد.  این وضعیت ناگوار وقتی بحرانی‌تر شد که بیکاری، قیمتی ونا امنی به اوج خود رسیده و هیچ راه ‌حلی هم نه از سوی  دولت و نه از سوی جامعه جهانی، روی دست گرفته نشد. درنتیجه فقر و تنگدستی، بیکاری و بی امنیتی همه‌جا بیداد‌کرده بر ناامیدی و نگرانی های مردم افزوده گردید.

کاهش امنیت سبب کاهش امید واری گردید

«امنیت» از جمله مفاهیم پیچیدهای است که ارائه تعریف واحدی از آن به سادگی میسر نیست. «امنیت» پیش از آنکه قابل تعریف باشد پدیده­ای ادراکی و احساسی است یعنی این اطمینان باید در ذهن توده مردم، دولتمردان و تصمیم­گیران به وجود آید که برای ادامه زندگیِ بدون دغدغه، امنیت لازم وجود دارد (ذاکری، افشانی، عسکری ندوش، سرمایه اجتماعی وامنیت اجتماعی، 1391 : 83-110 ).

به باور بعضی از صاحب نظران یکی از دشوارترین مسائل در شهرهای جهان، بالا بودن جرم و افزایش یافتن ناهنجاری های اجتماعی است. شیوع انواع جرم و ناهنجاری باعث به وجود آمدن احساس ناامنی و تحمیل مشکلات مالی بر جامعه و دولت و سازمان های قضایی شده اند. در این روزها افزایش چند برابری میزان وقوع جرم به موازات افزایش جمعیت در بیشتر کشورهای جهان قابل مشاهده است. مبارزه با جرم و کجروی های اجتماعی منوط به شناخت عوامل به وجود آورنده جرم است. پس با از میان برداشتن این عوامل یا کاهش اثرات آن می توان از بروز جرائم پیشگیری کرد و یا حداقل از اثرات آن در جامعه کاست.  آمارهای کشورهای جهان نشان گر این موضوع هستند که پیشگیری از جرم به واسطه افزایش نیروهای پلیس، تدابیر شدید امنیتی، صدور احکام و مجازات های شدید و احداث زندان ها ی بیشتر، راه به جایی نمی برد. در بیشتر کشورهای جهان سعی می شود به روش انتزاعی و مجرد به مقابله با نفس جرم و جنایت پرداخته شود. این پدیده نامطلوب را جدایی از بزهکاری و شرایط مکانی، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی حاکم در حال ارتکاب توسط وی در نظر می گیرد. در حالی که اولین راه جهت کاهش تبهکاری از بین بردن عوامل جرم زا و کاهش اثرات انهاست(بشیری وصباغ، تاثیر معماری و شهر سازی در کاهش جرم و افزایش امنیت، 1392: 1).

 موضوع امنیت اجتماعی از جمله مباحثی است که در سال‌های اخیر مورد توجه محافل علمی و پژوهشی قرار گرفته و دلیل آن هم نقش قابل­توجه مقوله امنیت اجتماعی و از آن مهم­ تر بحث احساس امنیت اجتماعی در تهدید و یا تقویت زیرساخت­های پیشرفت یک اجتماع است. احساس ناامنی، از مهم­ترین دغدغه­ های جوامع معاصر، به ویژه در کشورهای پیشرفته است؛ این بدین ­معنی است که گسترش این پدیده با سطح توسعه جامعه ارتباط داشته و به گونه‌ای، آیندۀ اغلب جوامع محسوب می­گردد (افشانی و دیگران، 1391 : 74).

بنا براین کاهش امنیت بنا بر تعریف فوق  باور و اعتماد را از مردم  سلب نموده و امید ها را برهم می ریزد، در آن صورت است که مردم و خانواده‌ها برای نجات شان، یا به ‌صورت دسته‌جمعی و یا به‌صورت انفرادی، یکی یکی، راه مهاجرت را در پیش گرفتند تا شاید دریچة امیدی برایشان باز شود. با این تصمیم، بعضی خانه‌ها خالی و مکاتب نیمه‌ خالی گردید، محصلین برای ادامة حیات خود و یا خانوادة خود از تحصیل دست برداشته، راهی اروپا و گذشتن از بحر را در پیش گرفتند به این امید تا شاید بتوانند لقمه نانی برای سد جوع خود و خانوادة شان به دست بیاورند. این‌گونه مهاجرت‌های دسته‌ جمعی وگروهی بخصوص جوانان کشور تأثیرات عمیقی خود را بالای جامعه گذاشته و به نگرانی‌هایشان افزایش بخشید. تا جایی که بزرگان و سیاست ‌مداران جامعه نیز در این زمینه ابراز همدردی و نگرانی کردند. ازجمله کرزی ریس جمهور اسبق و سیاف نماینده قبلی مجلس گفتند: این جوانان وطن اگر جویچه پاکی کشور خود را بنمایند، بهتر از این است که به خارج رفته مزدوری آن‌ها را نمایند( تلویزیون ملی، طلوع، آریانا، هفته شهید، 18 سنبله 1394).

  به نظر می رسد، هر جوانی که افغانی باشد و در وطن خود مشغول کار، افتخار وطن از یکسو و افتخار آن جوان از سوی دیگر است. ولی ! اگر یک نگاه منصفانه به وضعیت آن وقت انداخته شود، این سوال در ابتدا به ذهن خطور می نماید که کجاست همان جویچه پاکی؟؟؟ گیرم اگر برای یک نفر میسر است برای نود و نه نفر دیگر میسر نیست. طبق همان ضرب‌المثل معروف وقتی خبر قحطی و گرسنگی به دربار شاه رسید، یکی از ناز دانه ‌های در بار گفت: اگر نان پیدا نمی‌شود چرا مردم کیک و کلچه نمی‌خورند؟ به نظر می رسد این باوردور ازخرد است، کسی که نان را پیدا نتواند آیا کیک و کلچه را پیدا می‌تواند؟ براین اساس اگر در این کشور به ‌اندازه جویچه پاکی و جارو زدن سرک برای همه کار میسر می‌شد قطعاً سیل‌آسا مردم و بخصوص جوانان، کشور را ترک نمی‌گفتند.

 در یک چنین وضعیتی و در همچنین اوضاع آشفتة بنا بر همان  قول معروف؛ هر که خاری از سرراهی این مردم بردارد و بر زخم‌ های کهنه و عمیق مردم مرهمی بگذارد، بدون شک او طبیب حاذق و در عین حال دلسوز این مردم خواهد بود. هرکه به اندازی توان خود در جهت رفع مشکل این مردم گام بردارد به همان اندازه، محبوب‌القلوب شده و مورد تأیید خالق و پرورش‌دهندة عالمیان قرار خواهند گرفت که: "لیس للانسان الا ماسعی" (قرآن کریم، سوره ...آیه ...). هرکه به ‌اندازه توان خود مسئول بوده و در انجام مسئولیت سعی و تلاش خواهند نمود. بالاتر از آن را نه خدا خواسته و نه مردم انتظار دارند.

تأ ثیر فعالیت های وزارت شهر سازی ومسکن بر ایجاد انگیزه امید واری

وزارت شهرسازی و مسکن بعد از یک وقفه ی طولانی و رفع یک سلسله مشکلاتی که در جلو فعالیت ‌های این وزارت به وجود آمده بود، با یک عزم استوار و اراده ی قوی و برنامه ی معقول و سنجیده شده، روی صحنه ی خدمت گذاری آمده و با تمام توان و قوای کاری و ظرفیت غنی‌ ای که در این وزارت موجود بود، آماده خدمت برای ملت و مردم رنج ‌دیده  افغانستان گردید.

(جای عکس از پروژه خواجه رواش)

وزارت شهرسازی ومسکن در ادامه فعالیت های خود، اولین بار جهت خلق انگیزه های امید واری، ابتدا طبق پلان وبرنامه جدید پروژه ها را درسطح کشور مورد بررسی ومداقه قرار داده از حالت تعطیلی و رکود برون آورد، ثانیاَ برای پر بار شدن و غنی شدن این پروژه ها و ایجاد پروژه های جدید ارتباطات وسیعی را در سطح ملی و بین المللی روی دست گرفت. فعالیت های داخلی و مسافرت در سطح ولایات کشور وآن هم در تحت شرایط نامساعد امنیتی و دها مشکلات دیگر، بیان گر خلق امید و تلاش بیدریغ مقامات عالی رتبه وزارت شهر سازی و مسکن درآن شرایط حساس می باشد. برعلاوه مسافرت های خارجی و ارتباطات در سطح بین المللی بخشی دیگر از تلاش ها ی وزارت شهر سازی و مسکن به حساب می آید که در ایجاد انگیزه و تجدید امید واری نقش ارزنده و مهم را در برداشته است. سفر های وزیر شهر سازی و مسکن به کشور های چین، روسیه، ایران، مالیزی، ترکیه، جاپان و هند نمونه های از ارتباطات ودست آورد های خوب است که منجر به امضای قرار داد ها و درنتیجه روی کار آمدن  پروژه  ها گردیده و یا درآینده خواهد گردید. از آغاز سال 1394 به این سو، و از لحظات که  بیست ‌و یک بلاک رهایشی را در پروژه خواجه رواش  افتتاح و به بهره برداری سپرد و در ادامه آن بعد از افتتاح وبه بهره برداری سپردن پروژه بزرک خوشحال خان وده ها فعالیت دیگر که هر کدام شان به نوبه خود یک اقدام بزرک وعملی در عرصه کار و فعالیت  وزارت شهر سازی و مسکن بحساب می آید، این فعالیت ها و افتتاح ها یکی در پی دیگری در طی سالهای 1394- 1395-  1396  مانند پروژه؛ اعمار وباز سازی قصر تاریخی دارالامان، پروژة ملی مسکن، پروژة انتقال پروژه های ساختمانی وزارت ها به وزارت شهر سازی ومسکن و شهرک های معلمین ودها پروژه ی دیگر که  تحت کار ویابررسی است(mudh.gov.af) توسط رهبری فعال و پرتلاش وزارت شهر سازی ومسکن به مرحله اجرا گذاشته شد، در حالی بود که وضعیت کشور از جهات مختلف تحت ‌فشار و شرایط ناگوار امنیتی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی قرار داشت و مردم دچار بحران بیکاری شده، برای نجات جان شان و خانواده شان، دسته ‌دسته، خانواده خانواده، تک‌تک، راه هجرت را بسوی کشور های اروپایی در پیش‌گرفتند. وضعیت نا مناسب و در واقع ناشی از نا امیدی آن هارا وادار به هجرت و ترک وطن کرده بود نه چیز دیگر.

مدیریت سالم، فعال و باانگیزه ی وزارت شهرسازی و مسکن با توجه به این وضعیت پیش آمده ی رقت بار، دست وآستین را بالا زده، با ارتباطات وسیع خود در سطح ملی و بین‌المللی این انگیزه را توانست برای مردم افغانستان خلق نماید که تا حد امکان، زمینه شغل و کار در داخل کشور خود ما می شود به وجود آید. این دیدگاه  توأم با فعالیت ها در شرایط بوجود آمده، نه ‌تنها در کابل مفید واقع شد که در شهرهای دیگر و ولایات نیز مثمر ثمر واقع گردید.  با جلب سرمایه گذاری های دولتی و سکتور خصوصی،  از داخل و خارج کشور، زمینه کار برای کارگر در پایتخت و هم چنان در اقصی نقاط کشور ایجاد شده و خواهد شد.

بدون شک، مسکن انبوه و معیاری، خانه‌ سازی و توسعه ی شهری و داشتن شهرهای مدرن هم زمینه‌های اشتغال و اشتغال‌زایی را بالا می‌برد وهم به عمران و آبادانی کشور خواهد افزود. تولید مسکن و توسعه شهر  بالا خره تمدن معاصر را خلق خواهد نمود. در این راستا وزیر شهرسازی و مسکن تا هنوز مسافرت‌های بیرونی را در جهت به دست آوردن همکاری‌های  بین‌المللی وجلب سرمایه های بزرک جهانی در چند کشور انجام داده که از آن در فوق ذکر و یادی مختصر به عمل آمد.

پیامد این مسافرت‌ها، زمینه های ایجاد عقد قرار داد ها را در سطح ملی و بین‌المللی در پی داشت که که باسرا زیر شدن سرمایه در خلق امید واری ها برای مرد م شریف افغانستان کمک کرد، تاثیرات این قرار داد ها و مسافرت ها در جلوگیری از کوچ های دسته جمعی و مهاجرت بسوی خارج از کشور مفید واقع گردید و درحد خود می تواند هم زمینه خوب امید واری باشد وهم می تواند زمینه های امید واری ‌ های فراوان را خلق نماید. به نظر می رسداین امیدواری ‌ها در ذات خود  برای ملت افغانستان نسخه‌های شفا و برای دشمنان مردم افغانستان روز سیاه خواهد بود.

(عکس از پروژه دارالامان)

 آری! اگر بتوانیم یک کارگر بیکار را در پروژه‌های خانه‌سازی و مسکن ویا پروژه های  توسعه ی شهری مصروف کار نماییم گویا تمام مردم را از بیکاری نجات داده‌ایم، چه رسد به این‌که با خلق پروژه‌ها و آپارتمان ‌سازی‌ ها و توسعة شهرها تعداد کثیری از هم‌ وطنان ما به کار مشغول شده از فکر مسافرت و مهاجرت‌ های تحمیلی و دغدغه ‌های آن فارغ شوند، شاید دیگر فرزندان و اطفال معصوم این وطن، طعمه ی نهنگ ‌ها نگردیده به ‌جای آغوش سرد بحرها و ساحل‌ها آغوش گرم مادران شان را لمس نمایند. روی این ملحوظ این افتتاح ‌ها و قرارداد ها و تب و تلاش‌های پیگیر و صادقانه هیئت رهبری وزارت شهرسازی و مسکن خاصتاً مقام رهبری این وزارت، برای آرامش افکار عامه هم نسخه ی عملی است و هم نسخه ی تعریفی و توصیفی، امید است که تمام مسئولین در تمامی  ادارات ؛ چه ملکی وچه نظامی با فعالیت‌های ارزنده و مفید شان مصدر خدمت بیشتر شده، آرامش و امنیت را در این وطن تحکیم نمایند، با تجدید امید واری وخلق انگیزه،  از طریق  فعالیت های عینی و خلق پروژه های وسیع، نه در یک ولایت که درتمام ولایات کشور، روح و روان مردم را آرام ساخته وخاطر شان را ازین بابت آسوده سازند.

نتیجه:

وزارت شهر سازی و مسکن با تلاش و فعالیت های پیگیر خود در سطح ملی و بین المللی، پروژه های کاری را در راستای توسعة شهر و ایجاد مسکن قابل استطاعت و تطبیق ماستر پلان ها ی شهر های افغانستان، راه اندازی کرد که هم ایجاد اشتغال را درپی داشت وهم در ایجاد انگیزه های امید وار ی برای مردم افغانستان تشدید بخشید که در شرایط ناگوار و نا مساعد کشور، مفید ومثمر ثمر واقع شد.  اگر یکی از دلایل کاهش مهاجرت را ، همین تلاش ها و فعالیت های وزارت شهر سازی و مسکن، در پهلوی تلاش های دیگر ادارات  دولتی و دلایل موجودة  دیگر دانسته ویاد آورشویم از واقعیت شاید دور نباشد. در حد خود این گونه فعالیت ها می تواند زمینه خوب ایجاد انگیزه های امید واری برای مردم  افغانستان محسوب باشد، زیرا جلب سرمایه های خارجی و تزریق اقتصاد در پیکر اجتماع به منزله تزریق خون در شریان و ورید های آن جامعه بوده که از هلاکت و نابودی حتمی جلوگیری خواهند نمود. فعالیت های وزارت شهر سازی ومسکن در ایجاد انگیزه  های امید واری تأثیر گذار بوده در تحکیم ثبات کمک کرده است.

منابع ومأخذ:

1-      عابدی ، نیما. 1390.«نقش امید درزندگی»، نشریه آفتاب،

2-       محمدی، امیر.1387.« نقش امید  در پیشبرد زندگی»، روز نامه کیهان،

3-      میر، محمد صادق.1393.«نقش امنیت در رشد اقتصادی» .

4-      سعادت مهر، مسعود.1390. «پژوهش های رشد وتوسعه اقتصادی»، نشریه پژوهشکده مطالعات راه بردی و امنیت ملی،

5-        جمع نویسندگان.1387.« اقتصاد، امنیت و تبیین نا امنی اقتصادی»، مجله پژوهش های رشد.

6-      ذاکری، افشانی، راضیه، رضا، سید علی، ندوش، عسکری، عباس.1391. «بررسی سرمایه اجتماعی در شهر یزد»، مجله جامعه شناسی ایران، شماره 3 .

7-      بشیری، مهدی، صباغ، محمد.1392.« تاثیر معماری های شهری در کاهش جرم و افزایش امنیت»، مجله شهر، 

8-      www.mudh.gov.af

9-        http://n-abedi.persianblog.ir/page/omid

10-http://www.aftabir.com/articles/view/religion/moral/c7c1234939879_hope_p1.php/

11-http://egdr.journals.pnu.ac.ir/article_18_7.html

12-http://afghanpaper.com/nbody.php?id=85947

13-https://www.civilica.com/Paper-MEMARI01-MEMARI01_02

14-http://jsi-isa.ir/article_21047.htm

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 متخصص مطبوعاتی. -